Vandaag zag ik een aflevering van RTL Late Night waarin een Non-binaire transpersoon vertelde over zijn verhaal.
Hij is geboren als meisje en voel zich eigenlijk geen jongen of meisje, maar wel comfortabeler als (fysiek) jongen.
Dit heeft mij opnieuw aan het denken gezet over mijn eigen gevoelens en hoe ik naar mijzelf kijk.
Het is alweer zeven jaar geleden dat mijn borsten werden verwijderd en ik mijn felbegeerde mannenborstkas (terug) kreeg. De hele operatie duurde destijds 3,5 uur. Als zeventienjarige had ik namelijk al een borstverkleining gehad en daar 103 littekens aan over gehouden. Na mijn zwangerschap waren ze weer gaan groeien. Uiteindelijk ben ik in totaal 3 kilo tiet kwijt. Misschien kun je je voorstellen hoe ik me jarenlang in een soort van harnas heb gevoeld, een man met zoveel borst...
Hoe is het voor mij om het grootste deel van mijn leven aan een aandoening te hebben geleden die mijn hele identiteit heeft verhuld? Zelfs dwong om een valse identiteit aan te nemen die mezelf teniet deed?
